Fleur de Ron Zanini   Journalist & (web)tekstschrijver

Single naar het buitenland

Vrouwelijke expats vertrekken vaker zonder partner

Het aantal vrouwelijke expats is de laatste jaren explosief gestegen. In tegenstelling tot mannen gaan zij vaak alleen het buitenlandse avontuur aan. Zelf lijken ze daar weinig problemen mee te hebben.

Volgens een onderzoek van Mercer Human Resource Consulting waren er niet eerder zoveel vrouwelijke expats. In vergelijking met 2001 waren er in 2006 zestien keer zoveel vrouwelijke expats in Azië, vier keer zoveel in de Verenigde Staten en twee keer zoveel in Europa. Maar terwijl mannen meestal een partner en kinderen meenemen naar het buitenland, gaan vrouwen vaak alleen.

Carrière
Mariëlle de Macker (39) werkt voor General Electric (GE). In 2004 werd ze naar Brussel uitgezonden, in 2006 naar Parijs. Beide keren ging ze alleen. Daar had ze geen enkele moeite mee. "Een paar jaar eerder was ik van Amsterdam naar Breda verhuisd. Dat vond ik veel moeilijker dan naar Brussel of Parijs," vertelt Mariëlle. Ze heeft er eigenlijk nooit echt bij stilgestaan, zegt ze. "Het was gewoon tijd voor een volgende stap in mijn carrière."

Sociale contacten
Hoewel Mariëlle in haar werk als verantwoordelijke voor het HR-beleid in Zuidwest-Europa haar mannetje staat, vond ze het lastig om alleen sociale contacten te leggen. "Toen ik een maand of drie na aankomst voor de vijfde achtereenvolgende avond alleen op de bank zat, drong het tot me door dat ik naast mijn collega's alleen de werkster en de kapper kende. Na wat googelen besloot ik naar de Nederlandse borrel te gaan. Maar ik moet zeggen dat ik het altijd best eng vind om in mijn eentje op zoiets af te stappen. Gelukkig heb ik me daar nooit door laten weerhouden, want ik heb er goede vrienden opgedaan."

Veiligheid
Bij een vrouw die alleen naar het buitenland vertrekt, denken mensen al snel aan het aspect van veiligheid. Mariëlle heeft zich in de drie jaar die ze in het buitenland woont maar een keer onveilig gevoeld. "Dat was toen er in mijn appartement in Brussel was ingebroken. Mijn laptop en andere waardevolle spullen stonden er nog, maar mijn parfum, goedkope sieraden en doucheschuim waren weg. Verder voel ik me niet minder veilig dan in Nederland."

Omgeving
Veel meer dan de expat zelf is het de omgeving die zich zorgen maakt om de veiligheid. Esther van der Werf (40) vertrok in 1998 alleen naar Californië. Ze herinnert zich nog goed hoe verdeeld haar omgeving reageerde. "Sommigen waren heel enthousiast maar anderen zeiden zoiets van: 'jee, durf je dat wel, in je eentje naar Amerika? Ze schieten daar mensen dood en je kent er niemand.'" Zelf heeft Esther zich nooit onveilig gevoeld. "Toen ik eens alleen in New York liep en de weg niet precies wist, maakte ik me even zorgen. Maar de mensen bleken erg vriendelijk en behulpzaam."

Vriendelijker
Esther werkte bij de NAVO toen ze naar de VS vertrok om een cursus te volgen. Ze zou na zes maanden weer naar Nederland terugkeren. Maar na drie maanden besloot Esther anders. Ze wilde een nieuw leven beginnen. Na een lange tijd van reizen kwam ze uiteindelijk in Los Angeles terecht. Daar heeft ze nu een eigen school waar ze mensen door middel van de Bates-methode leert op natuurlijke wijze scherper te zien. Esther heeft niet het idee dat men veel anders met haar omging dan met een mannelijke expat. "De mensen zijn voor een vrouw misschien wat vriendelijker en behulpzamer. Van een man verwachten ze eerder dat die zich wel redt. Maar verder heb ik niets gemerkt van een andere behandeling."

Overal vrienden
Esther heeft er ook nooit problemen mee gehad dat ze alleen vertrok. Eigenlijk vond ze het wel een voordeel. "Je hoeft met niemand rekening te houden, je kunt doen en laten wat je wilt. Mij maakt het verder niet uit of ik al mensen ken waar ik heen ga. Mijn instelling is dat ik overal vrienden heb, ik heb ze alleen nog niet allemaal ontmoet." Ook vond Esther het alleen juist gemakkelijker om sociale contacten te leggen. "Als je geen partner hebt om mee te praten, praat je vanzelf met anderen. Daardoor leer je als je alleen bent denk ik meer mensen kennen."

Standvastigheid
Esther en Mariëlle zien allebei eigenlijk maar één nadeel. "Als ik samen met een man was gegaan, hadden we vast ergens een huisje gekocht en daar omheen ons leven opgebouwd. De standvastigheid, die miste ik wel eens," legt Esther uit. Ook Mariëlle ervoer haar vrijheid niet altijd als een voordeel. "Je mist een kader. Je kunt doen wat je wilt, zonder beperkingen. Er is niemand die je corrigeert."

Tips
Mariëlle zou andere vrouwen die overwegen alleen naar het buitenland te gaan dan ook aanraden vooral daarop te letten. "Vrouwen met een goede baan hebben de neiging zich te willen bewijzen," vertelt ze. "In het buitenland is er niemand die je corrigeert als je overdrijft. Het is dan erg verleidelijk om vierentwintig uur per dag te werken. Maar van alleen maar werken word je niet gelukkig. Zorg dat je een sociaal netwerkje opbouwt, een paar mensen met wie je wat kan gaan drinken en tegen wie je een beetje kan aanzeuren als dat nodig is." Esther raadt vooral aan om gewoon je hart te volgen. "Als je weg wilt, ga dan. De rest komt vanzelf. Waar een wil is, is een weg."