© Fleur de Ron, fleur@deronzanini.com, tel: 0039 328 0868564
Op vakantie de lokale bevolking ontmoeten
De Hospitality Club is een culturele uitwisseling
De ene week ben je te gast bij een zakenman in hartje Londen, de andere week bij een gezin in Palestina. Met de Hospitality Club reis je de hele wereld rond en verblijf je bij mensen thuis.
“Ik heb inmiddels wel honderd mensen te gast gehad,” vertelt Jurgen Siemonsma (28). “Allerlei soorten mensen. Studenten, maar ook een gepensioneerde priester. En uit alle delen van de wereld, van Delft tot Vladivostock.” Jurgen is sinds 2003 lid van de Hospitality Club. In het begin had hij meestal mensen te gast. Maar sinds anderhalf jaar zijn de rollen omgedraaid en is hij gast. In september 2005 besloot hij zijn studie te onderbreken en alles op te zeggen om te gaan reizen. Hij reisde door Europa en het Midden-Oosten en sliep bij mensen thuis. “De ene week in een luxe appartement met uitzicht op Buckingham Palace Road. De week erna in een hut in de Palestijnse woestijn.”
The Hospitality Club is een netwerk van ruim 270.000 mensen uit 207 landen die elkaar (kosteloos) hun gastvrijheid aanbieden. Het netwerk werd in 2000 opgericht door de Duitser Veit Kühne. Het biedt een manier om goedkoop te reizen. Maar het was Veit vooral te doen om het contact tussen reizigers en de lokale bevolking. Dat zou volgens hem leiden tot vriendschappen en uiteindelijk tot meer begrip tussen mensen met verschillende culturele achtergronden.
“Het is geen gratis hotel”, beaamt Jurgen. “Je bent bij iemand te gast. Het is een culturele uitwisseling. Je moet interesse hebben in mensen en in hun cultuur. Dat betekent niet dat je dag in dag uit met elkaar moet doorbrengen. Maar vaak eet je samen, gaat eens samen de stad in en vertelt elkaar wat over je land en je leven.” Het contact kan heel intens zijn, maar ook heel oppervlakkig. “Soms krijg je gewoon een sleutel en kom je niet verder dan ‘hallo’ en ‘tot ziens’,” zegt Jurgen.
Lidmaatschap van de Hospitality Club is gratis en staat voor iedereen open. Er zitten geen verplichtingen aan vast. Wie geen slaapplaats kan bieden, kan ook alleen een maaltijd aanbieden of een rondleiding door de stad. Hoewel twintigers de grootste leeftijdsgroep vormen, zijn er mensen van alle leeftijden bij de club te vinden. Het oudste lid is 75 jaar.
Wie lid wil worden moet zich registeren en een profiel aanmaken. Op deze manier hebben leden een idee met wie ze te maken hebben. Het dient ook om de betrouwbaarheid van onbekenden te kunnen beoordelen. De Hospitality Club werkt met een feedbackmechanisme. Leden kunnen positief of negatief commentaar op elkaars gedrag leveren. Dat verschijnt in het profiel. Daarnaast moeten mensen zich bij aankomst met hun paspoort identificeren.
“In het begin was ik best voorzichtig,” vertelt Jurgen. “Je weet immers niet wie je in huis haalt of bij wie te gast bent. Maar ik werd steeds gemakkelijker. Ik lees het profiel van mensen, houd contact via email en vertrouw verder op mijn intuïtie. Ik heb nog nooit iets negatiefs meegemaakt.”
Tijdens zijn reis merkte Jurgen dat West-Europeanen het moeilijker vinden om vreemden te vertrouwen dan mensen uit andere delen van de wereld. “In Oost-Europa kreeg ik een vakantiehuis van de broer van mijn gastvrouw aangeboden. Mensen zijn er minder wantrouwend ten aanzien van gasten. En in Zuid-Europa kwam ik wel eens op straat mensen tegen met wie ik een praatje maakte en die me spontaan hun gastvrijheid aanboden. Op deze manier was ik bijvoorbeeld een tijdje te gast bij een Turkse familie.
Het gebeurt wel eens dat het niet klikt met een gast of gastheer of -vrouw. “Dat komt wel eens voor,” zegt Jurgen. “Je houdt dan wat meer afstand. Het gebeurt ook wel eens dat je een gast vriendelijk moet vragen of hij of zij ook eens de afwas wil doen of een keer wil koken. Maar echte problemen heb ik nooit gehad.”
Na bijna anderhalf jaar reizen besloot Jurgen begin 2007 dat het voorlopig wel even genoeg is geweest. Hij woont nu in een hippiegemeenschap in Zuid-Spanje. “Een jaar geleden was ik in Granada en wist toen al dat dit de plaats was waar ik wilde wonen als ik klaar was met reizen.”
Jurgen kijkt met voldoening terug op zijn lange reis. “Je leert er heel veel van. Ik ben me bewuster geworden van mezelf, van mijn leven en van mijn vrijheid. Ik heb er altijd van gedroomd om de wereld rond te reizen. Door dit ook echt te doen ben ik gaan beseffen dat ik zelf kan kiezen wat ik met mijn leven doe. Dat ik mijn dromen kan verwezenlijken.”
Daarnaast leer je volgens Jurgen je vooroordelen opzij schuiven. “In Brussel ontmoette ik eens europarlementariër, een man met een pak en een stropdas. Ik voelde me als backpacker een beetje ongemakkelijk. Maar hij deed er alles aan om me op mijn gemak te laten voelen. We raakten aan de praat en hij begon enthousiast te vertellen hoe hij in de jaren zestig als hippie liftend naar India was gereisd. Je leert verder kijken dan iemands uiterlijk.”
Fleur de Ron,
30 maart 2007
Gepubliceerd door WereldExpat (Wereldomroep), www.wereldexpat.nl, 15 mei 2007 (ga naar publicatie)