|
Gezonder in het buitenland
Voor mensen met een ziekte is het
Nederlandse klimaat niet altijd even gunstig. Vooral reuma- en
astmapatiënten hebben vaak baat bij droge, warme en schone lucht.
Soms voelen mensen zich in het buitenland zo veel beter dat ze
besluiten te emigreren.
Brigitta Bolt (38) ontdekte tien jaar
geleden dat ze aan reuma van de weke delen (fybromyalgie) lijdt. De
ziekte ontwikkelde zich snel. Haar fulltime baan werd al snel een
baan van vier en vervolgens drie dagen in de week. Maar ook dat werd
te veel. “Ik kon op het laatst nauwelijks nog voor mijn kinderen
zorgen. Iets te drinken voor hen inschenken was al moeilijk. De
specialist zei dat hij niets meer voor me kon doen. Hij kon me
alleen nog adviseren emigratie naar de Costa Blanca te overwegen.
Het was nooit in ons opgekomen om naar het buitenland te verhuizen.
Maar de kinderen waren nog klein dus het was voor ons ‘nu of nooit’.
Een half jaar later, in de zomer van 2002, zijn we naar Alicante
verhuisd.”
Costa Blanca
Volgens de Wereldgezondheidsorganisatie
WHO is de Spaanse Costa Blanca klimatologisch gezien het gezondste
gebied van Europa. Op de wereldranglijst neemt het de derde plaats
in. Het is er warm en droog en de luchtdruk schommelingen zijn er
klein. Mensen met hart- en vaatziekten zien hier vaak hun bloeddruk
dalen en reumapatiënten hebben aanzienlijk minder klachten.
Longpatiënten zijn vooral gebaat bij de schone lucht in
berggebieden. Mensen met astma hebben vanaf 1500 meter hoogte vaak
zelfs helemaal geen medicijnen meer nodig.
Dolomieten
Arjen Hartsuiker (27) heeft astma. Hij
verhuisde in 2005 naar de Dolomieten, het Alpengebied in het
Noordoosten van Italië. “In 2003 was ik hier twee weken op vakantie.
Ik merkte direct het verschil. Ik had veel minder medicijnen nodig.
Ik voelde me gezonder en energieker. De gedachte aan emigratie kwam
al heel snel bij me op. Het jaar daarop kon ik twee maanden als
bergsportinstructeur in het gebied gaan werken. Daarna heb ik
besloten de sprong te wagen. Ik ben aan een cursus Italiaans
begonnen en een jaar lang bereidde ik me voor op mijn vertrek.”
Baan
Veel mensen die overwegen om vanwege
hun gezondheid te emigreren lopen stuk op het vinden van een baan.
Ook Arjen vond niet gemakkelijk een baan. Hij was vier maanden
werkloos. “Ik was net afgestudeerd in Elektronica aan de HTS (Hogere
Technische School). Ik wist dat daar in dit gebied nauwelijks vraag
naar is. Voor een andere baan op HBO-niveau sprak ik de taal nog
niet voldoende. En voor een baan op lager niveau wilden ze geen
HBO-er.”
Uitkeringen
Brigitta’s man kon zijn baan in
Nederland behouden en drie weken per maand thuis in Spanje werken.
Zelf was Brigitta inmiddels gedeeltelijk arbeidsongeschikt verklaard
en kreeg zij een WAO-uitkering. Die kon ze meenemen naar Spanje. Dit
is in veel gevallen mogelijk, ook met WIA-, WAZ- en
Ziektewetuitkering. Het moet dan wel om emigratie naar een lidstaat
van de Europese Unie gaan of een land waarmee Nederland een speciaal
verdrag heeft gesloten. Meestal moet je een extra keuring ondergaan
en wordt gekeken of je vertrek eventuele terugkeer naar de
arbeidsmarkt niet in de weg staat.
Ziektekostenverzekering
Arjen valt onder het Italiaanse
ziekenfonds. Iedereen die in Italië staat ingeschreven valt hier
automatisch onder. Een aanvullende verzekering afsluiten is in
principe niet nodig en er zijn maar weinig mensen die dit doen.
Brigitta had minder geluk in Spanje. Ook Spanje heeft een
ziekenfondssysteem, maar veel mensen hebben er ook een aanvullende
particuliere verzekering. “De wachtlijsten zijn zo lang dat je bij
ernstige klachten wel gedwongen bent om naar een privé-kliniek te
gaan,” vertelt Brigitta “Dat is erg duur en je krijgt geen euro
vergoed als je daar geen speciale verzekering voor hebt afgesloten.
Toen we net in Spanje woonden bleek ik ook nog eens borstkanker te
hebben. Met twee ernstige ziektes was er geen verzekering die me
wilde.” Gelukkig voor Brigitta ging het Spaanse zorgsysteem vorig
jaar op de schop. Verzekeringsmaatschappijen werden verplicht
iedereen aan te nemen, ongeacht eventuele ziekteverschijnselen.
Hierdoor kon Brigitta zich uiteindelijk toch bijverzekeren.
Heimwee
Arjen en Brigitta zijn geen van beide
van plan om terug te gaan naar Nederland. Arjen heeft wel last gehad
van heimwee, vertelt hij. “Ik was alleen en miste mijn vrienden. Op
een gegeven moment was het zo erg, dat ik besloot terug te gaan naar
Nederland. Maar al na een week wist ik dat ik de verkeerde
beslissing had genomen. Mijn astma was weer helemaal terug. Ik was
even vergeten wat het Nederlandse klimaat en de enorme
luchtvervuiling met me doet. Ik ben snel daarna voor de tweede keer
naar de Dolomieten verhuisd en nu definitief. Mijn medicijngebruik
is nog maar eenderde van dat in Nederland. Ik voel me hier een stuk
beter.”
Draaglijk
Brigitta heeft nooit heimwee gehad. Zij
verhuisde samen met haar man en kinderen en haar ouders overwinteren
ieder jaar in dezelfde streek. Ook zij voelt zich veel beter in
Spanje. “Mijn ziekte is niet over, die heb ik nog steeds. Maar het
is veel draaglijker geworden. Ik kan weer deels zelf voor de
kinderen zorgen en soms help ik mijn man in het bedrijf dat hij hier
heeft opgezet. Ik heb een waardiger leven.”
www.uwv.nl/Images/AG11000568_tcm4-321.pdf (folder UWV over
emigratie en uitkering)
www.dolomiti.it
www.costablanca.org
Fleur de Ron,
14 februari 2007
Gepubliceerd door WereldExpat
(Wereldomroep),
www.wereldexpat.nl, 2 maart
2007 (ga
naar publicatie)
Meer informatie
over wonen en werken in Italië vind je ook op
Italie da vivere |
