Genieten van de chaos

Bente K (44) woont met haar man en twee kinderen sinds juli 2004 in Arco Felice, een buitenwijk van Napels (Italië). Ze blijven tot 2007.

“Stel, je zit in de auto en komt bij een kruispunt waar je stopt om iemand die van rechts komt voorrang te verlenen. Dan zie je dat die ander op het kruispunt gaat keren. Tegelijkertijd komen er andere auto’s uit tegengestelde richting en word je door drie auto’s achter je ingehaald. In enkele seconden is het een complete chaos op het kruispunt. Je weet niet wat er gebeurt, hoort een hoop getoeter. Je doet een ogenblik je ogen dicht en vraagt je af hoe je hier weer uit moet komen. Dan doe je je ogen weer open en tot je grote verbazing is het kruispunt leeg. Zo plotseling als de chaos ontstond, zo snel is hij ook weer opgelost. Verbaasd maar opgelucht vervolg je zonder problemen je weg. Dat is Napels.” Bente werd een jaar geleden op slag verliefd op de chaotische Italiaanse stad. Zelfs het verkeer vindt ze vermakelijk. “ In het begin is het vreselijk, maar je leert ermee omgaan. Het is een kwestie van je eraan overgeven en er gewoon aan mee doen. In Nederland zou het asociaal gedrag zijn, maar hier moet je wel, als een soort survival of the fittest. Uiteindelijk lost alles zich altijd vanzelf weer op. Als je eenmaal van de schrik bekomen bent, is het geweldig!”

Stad apart

Napels is een stad apart. Het heeft niets met Italië te maken, zeggen de Napolitanen en vindt ook de rest van Italië. De stad heeft een eigen historische ontwikkeling doorgemaakt, los van de rest van het land. Volgens Bente is het een stad van extremen: vies en chaotisch, maar ook enorm mooi wat cultuur en natuur betreft en bovendien heerlijk ontspannen. “Napolitanen doen alles rustig aan. Ze genieten van de zon en de warmte. En daar word je vanzelf traag van. In Nederland wordt deze traagheid vaak gezien als luiheid. Maar Napolitanen zijn niet lui, ze zijn slim. Ze passen zich aan het klimaat aan. Daarom duurt de middagpauze van 13.00 uur tot 16.00 uur. Die tijd gebruiken ze om ergens in de schaduw of airco uitgebreid te lunchen.” 

Straatwinkels

Napels heeft vele kleine, gespecialiseerde winkeltjes. Daarnaast zijn er ‘straatwinkels’, vertelt Bente. “Dat zijn mensen die provisorisch op straat hun waren verkopen. Vooral groenten en tuinmeubelen en soms mosselen. Ze stallen hun spullen uit waar het hun het beste uitkomt. Bijvoorbeeld aan een drukke straat of een rotonde. Mensen die iets willen kopen, stoppen met hun auto eveneens waar het uitkomt. Dat wil zeggen midden op die drukke straat of rotonde. Dan staat het hele verkeer vast.”

Improviseren

Napolitanen hebben volgens Bente weinig oog voor orde en organisatie. “Ze improviseren en doen de dingen altijd maar half. Een goed restaurant met een armoedig handgeschreven bord bijvoorbeeld. Dat komt weinig professioneel over.” Maar voor Bente hoort dat allemaal bij de charme van de stad. “Het hoort bij Napels”, zegt ze. “Natuurlijk zijn er dingen waar je je aan stoort, maar dat zou je eigenlijk niet moeten doen. Je moet de situatie nemen zoals hij is, als een eenheid. Napels is Napels en het is wat het is.”

Makelaars

Ook weinig professioneel waren de makelaars die Bente en haar man aanvankelijk inschakelden bij hun zoektocht naar een geschikt huis. “Makelaars is een groot woord. Het zijn mensen die zich makelaar noemen, maar niets hebben van een makelaar zoals je die in andere Europese landen hebt. Iedereen kan zich hier makelaar noemen. Een website hebben ze meestal niet.” Uiteindelijk vonden Bente en haar gezin hun huis via-via. 

Beveiligde wijk

“Onze sponsors zijn gewoon gaan rondvragen of iemand toevallig een huis te huur wist. De bewaker van hun eigen wijk wist wel wat en dat was het huis waar we nu wonen. We wonen in een beveiligde wijk, een gated community. Er staat een hek omheen en bewakers controleren wie er binnenkomt. Het is niet strikt noodzakelijk om in zo’n buurt te wonen, maar het geeft een veilig gevoel. Het verschil tussen arm en rijk is hier erg groot en als expat wordt je automatisch als rijk beschouwd. Er staan 120 huizen. Twintig procent van de gezinnen is expat, de rest Italiaan. De kinderen kunnen binnen de hekken veilig op straat spelen. Buiten de wijk zou dat niet kunnen. Vooral omdat het verkeer te chaotisch is.”

Cursus Italiaans

De verhuizing naar Napels was Bentes zesde internationale verhuizing. Ze wist dus wel zo ongeveer wat haar te wachten stond. Ze volgde verschillende cursussen Italiaans. “Eerst in Nederland een intensieve cursus van vijf dagen. Maar als je niet ter plekke bent en je kennis niet meteen kunt toepassen, heeft het voor mij weinig zin. Ik moet een taal ‘voelen’, ervaren, horen. Een taal leren uit een boek lukt me niet. Ik moet onder de mensen zijn en de taal al doende leren. Daarom ging ik pas in Napels verder met Italiaanse vervolgcursussen.”

Advies

Nuttiger als voorbereiding waren haar gesprekken met haar vriendin Judith van der Weele, psychologe en gespecialiseerd in expats. “Ze raadde ons bijvoorbeeld aan om vriendjes en vriendinnetjes van de kinderen uit Nederland uit te nodigen. Als we terug moeten naar Nederland hebben de kinderen iemand die weet waar ze over praten als ze over hun leven in Italië vertellen. Er hebben hier al twee kinderen uit Nederland gelogeerd en in het najaar komt er nog een vriendje met zijn familie. ”

Internationale school

Bentes kinderen gaan naar de internationale Amerikaanse school. “De kinderen hebben het Engels enorm snel opgepikt. Binnen drie maanden haalden ze hoge cijfers op school. Het is een voordeel geweest dat ze thuis altijd veel Engels hebben gehoord. In Nederland woonden we in Rotterdam, een heel internationale stad, en wij hebben veel buitenlandse vrienden. Bovendien ben ik Noorse en mijn man Dick Nederlander. Lange tijd spraken we Engels tegen elkaar en dat doen we nog steeds regelmatig. Het Engels is zo een veel gebruikte taal bij ons thuis. Toch was ik verbaasd over de snelheid waarmee de kinderen zich de taal eigen maakten."

Overgang

"De overgang verliep sowieso heel soepel. We kwamen in juli aan, midden in de zomervakantie. Ze vonden meteen een paar Nederlandse vriendjes en vriendinnetjes in de wijk waarmee ze de hele vakantie speelden. Aan het einde van de vakantie hadden ze zin om naar school te gaan en vonden ze het heel spannend. Je hoopt natuurlijk dat zo’n grote verandering geen negatieve invloed op hun ontwikkeling zal hebben. Ze worden toch in het diepe gegooid. Maar tot nu toe hebben we daarvoor geen enkele aanwijzing en doen ze het heel goed. Ik denk dat het zelfs leerzaam voor ze is. Ze leren een andere taal, moeten zich aanpassen aan een nieuwe situatie en leren omgaan met kinderen uit verschillende culturen.”

Vrijwilligerswerk

In Nederland werkte Bente als psychiatrisch verpleegkundige. In Napels heeft ze wel geďnformeerd naar de mogelijkheden voor een baan op haar vakgebied, maar daar is niets concreets uitgekomen. “Misschien heb ik ook wel niet hard genoeg gezocht. Het eerste jaar moet iedereen zijn weg vinden. Ik wil graag een stabiele factor zijn voor mijn gezin.” Wel doet Bente vrijwilligerswerk. “Een dag in de week ga ik naar de paters, waar ik vrijwilligerswerk doe bij een crčche voor kinderen van Nigeriaanse en Russische prostituees. Gewoonlijk zijn dat jonge vrouwen die gedwongen worden tot prostitutie en onder bedreiging met geweld en voodoo niet durven ontsnappen. Er werken ook Italiaanse jongeren als vrijwilligers. Dat is trouwens ook typisch Napolitaans. De mensen zijn heel behulpzaam. Ze zijn altijd direct bereid te helpen als iemand hulp nodig heeft.”

Verliefd op Napels

Bente mist eigenlijk niets, zegt ze. “In ieder geval sta ik er niet bij stil. Ik vind het zonde om tijd te steken in wat ik mis. Het zorgt alleen maar voor negatieve energie. Die energie kun je beter gebruiken voor wat je wel hebt. Ik was op slag verliefd op Napels. Ook al ben je in het begin misschien blind voor minder leuke aspecten. Natuurlijk zie je na een tijdje dat Napels niet perfect is, maar welke plaats is dat wel? We hadden misschien ook kunnen kiezen voor uitzending naar de Verenigde Staten of het Caribisch gebied, maar ik wilde heel graag naar Italië. Napels is anders, uitdagend en avontuurlijk. En dicht bij Nederland. Daarnaast heeft de stad een ideale geografische ligging. De natuur is fantastisch, je zit direct aan zee en in 2 uur zit je in een skigebied, op het eiland Capri of Ischia of midden in Rome. Je kunt de bergen in om te wandelen of de stad in om te winkelen bij Armani of Gucci, als je daarvan houdt. Toch zou ik Napels niet aan iedereen aanraden. Voor bepaalde mensen is het denk ik een nachtmerrie. Ze zeggen dat je van Napels houdt of Napels haat. Dat klopt volgens wel. Als je niet van chaos houdt is het beter Napels te vermijden.”

Fleur de Ron, juli 2005

Gepubliceerd door bedrijfsnieuwsbrief voor expats

Meer informatie over wonen en werken in Italië vind je ook op Italie da vivere